Poznaj La Gomerę
Poznaj wyspę La Gomera, na której odwiedzający mogą podziwiać starodawne lasy i przechadzać się wyjątkowymi ścieżkami

Kiedy obserwuje się ptaki na La Gomerze, czas staje w miejscu.
Kontemplowanie ich w naturalnym, niczym nieskrępowanym środowisku, o praktycznie dziewiczej naturze, gdzie na przestrzeni wielu kilometrów nie ma nikogo i niczego, jest doprawdy fascynujące i zatrzymuje wszystkie zegary, a w zamian za to na nowo włącza ciało i umysł. Wszystko to na wyspie o ogromnej wartości środowiskowej, która została uznana przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery, z 4182 gatunkami lądowymi, z których 1021 to gatunki endemiczne. Do jej skarbów zalicza się również Park Narodowy Garajonay, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jeden z niewielu na Ziemi makaronezyjskich lasów wawrzynolistnych z ery kenozoicznej. Do wspaniałego doświadczenia, jakim jest kontemplowanie ponad 300 gatunków ptaków, z których gniazduje tu ponad 50, należy dodać odkrywanie i podziwianie dwóch endemicznych ptaków: gołębia wawrzynowego i gołębia kanaryjskiego.


Na La Gomerze jest aż 17 obszarów chronionych oraz 5 obszarów specjalnej ochrony ptaków zwanych ZEPA. Są to strefy zapewniające ochronę endemicznych ptaków i zagrożonych gatunków. Można tędy wędrować, podążając trasami dostępnymi w aplikacji Info La Gomera. Obszary chronione to:
Obserwowanie ptaków wymaga cierpliwości i zamiłowania do natury, ponieważ odbywa się podczas pieszych wędrówek po ponad 600-kilometrowych szlakach, które możemy znaleźć na La Gomerze. Jest to bardzo relaksujące zajęcie, ale należy pamiętać, aby zabrać ze sobą lornetkę i lunetę, jedzenie, picie oraz odpowiednią odzież, w miarę możliwości w maskujących kolorach, które zlewają się z roślinnością. Podstawowe wyposażenie to obuwie do chodzenia po górach, płaszcz przeciwdeszczowy zakładany na T-shirt, który ochroni nas przed wilgocią wawrzynolistnego lasu; czapka; długie spodnie, które zapobiegną otarciom o bujną roślinność i krem z filtrem. W czasie wędrówki możemy wspomagać się kijkami, które „służą jako zabezpieczenie na nierównym terenie podczas schodzenia, a w czasie podchodzenia pod górę pomagają nam wykonać nawet najcięższy wysiłek, ćwicząc nogi i ramiona”, podkreśla Jean Guy Le Roux, edukator środowiskowy i oficjalny przewodnik ekoturystyki na La Gomerze.



